Muzeum? MuesseuM! – „arnolfini portrait…”

Muzeum? MuesseuM!

„Arnolfini Portrait” by Van Eyck from National Gallery London in MUESSEUM Gdańsk Osowa. Realism vs. humanoid synthesizer of human speech.
„Portret Arnolfinich” Jana van Eycka z National Gallery w Londynie w MUESSEUM w Gdańsku Osowie.
Interpretacja Muzeum poprzez ideę realizmu w sztuce malarskiej.
Realizm vs. humanoidalny syntezator ludzkiej mowy (źródło: japońska manga). Concept: Marek Rogulski
Dźwięk/ performance: Jowan Czerkas, Marek Rogulski, Sylvia Magic’s Stuff performance. ICS. Wrzesień 2017.

Realizm i symbolizm, harmonia i logika jako wyznaczniki dzieła Jana van Eycka a zarazem też idei kolekcjonerstwa wytwarzającego intelektualny porządek i status quo art world-u danego czasu.
Jan van Eyck uznawany jest za współtwórcę nowożytnego malarstwa, prekursora renesansu. „Wiódł życie bogatego mieszczanina i humanisty o rozległym wykształceniu” /źródło: Wikipedia/. W swym malarstwie dążył do wiernego przedstawienia rzeczywistości. Funkcję odwzorowywania rzeczywistości świata sztuki przypisuje się też muzeom. Znamiennym jest fakt, iż do czasów współczesnych splot muzealnictwa z ikonografią i intelektualnym potencjałem mieszczaństwa jako siły napędowej kolekcjonerstwa i inwestycji w sztukę uczynił klasę średnią jej głównym depozytariuszem i mecenasem. Opis narracyjny powstający z nagromadzenia dzieł sztuki tworzy dziedzinę wiedzy znaną jako historia sztuki (kulturowo utrwalone ślady pamięciowe); dziedzinę dającą podstawy ku tworzeniu się wiedzy z zakresu teorii sztuki. W koncepcji MUESSEUM spotyka się (czytaj: ulega zawinięciu i odczytaniu odwrotnemu) zarówno realizm jak i symbolizm. Językowe uwarunkowania w zakresie tworzenia się systemów teorii sztuki (ludzka mowa i jej artykulacja) zostają przekierowane na metapoziom wyrażony strukturą sonorystycznej improwizacji muzycznej: preparowane dźwięki nie są osadzone w hierarchicznej strukturze gam ani nie są narracyjnie ukierunkowanym systemem znaczeń właściwym dla ludzkiej mowy. (Realizm vs. humanoidalny syntezator ludzkiej mowy).
/ Wystawa Retro(per)spective w ICS, Muesseum. 2017

Koncepcja sytuacji: Marek Rogulus Rogulski.
Dźwięki: Jowan Czerkas (saksofon altowy), Marek Rogulski (trąbka preparowana)
oraz Sylvia and Magic’s Stuff.
Prace Marka Rogulskiego na wystawie Retro(per)spective.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s