M U E S S E U M – dwie strzałki czasu i pół

MUESSEUM – dwie strzałki czasu i pół
Marek Rogulski. 2017

Muesseum_dwie strzałki czasu i pół w ICS i Galerii Spiż 7.
2017 – mija właśnie 20 lat działań Galerii Spiż 7 i 25 lat działań fundacji Tysiąc Najjaśniejszych Słońc / TNS

fragment tekstu wprowadzającego do wystawy w ICS.

Wystawa w ICS jest kolejnym etapem realizacji projektu artystyczno-badawczego, pt: „Engram i Struktura dyssypatywna”.
Wystawa odnosi się tematycznie do procesów badania relacji pomiędzy człowiekiem a dziełami sztuki. Przedmiotem refleksji jest między innymi idea instytucji Muzeów zajmujących się tworzeniem kolekcji sztuki i tworzeniem programów potrzebnych dla opisywania zjawisk sztuki. Kluczowy jest zatem problem określania co uznajemy za sztukę w danym czasie i dlaczego. Są to dwa aspekty narracji – z jednej strony zbierania danych, opisywania rzeczywistości, jej formatowania na siatce współrzędnych; z drugiej, aspekt destrukcyjny – rodzaj antytezy.
Tytułowe dwie strzałki czasu i pół – to różne sposoby odczytywania, dekodowania znaczeń. Pierwotna instalacja, pt: MU(e)SEUM – dwie strzałki czasu powstała wobec przestrzeni Oranżerii CRP Orońsko jako pierwszy etap realizacji docelowej w ICS w Gdańsku Osowie.

Dwie strzałki czasu (i pół) jako funkcja Maski
Instalacja rzeźbiarska w CRP Orońsko (prezentowana 4 lutego 2017) stała się zaczynem konstrukcji fizycznego MUESSEUM. Jest w tym pytanie i zarazem odpowiedź o funkcję rzeźby. W proponowanej opcji sztuka kreuje rzeczywistość społeczną w namacalny i wręcz fizyczny sposób. Wychodząc od charakteru i architektury budynków poprzez fizyczny konstrukt bramy realizacja MUESSEUM przetwarza własną Antytezę, z której wyłania się koncepcja MUESSEUM jako Maski. W projekcie tym nie chodzi o antytezę rozumianą jako destrukcja. Projekt ten zakłada odwołanie się do modeli kwantowych z fizyki teoretycznej, w których to akt uwagi z potencjału Prawdopodobieństwa wydobywa funkcję falową bądź cząsteczkową. Podobnie Aktem Uwagi powołane zostaje MUESSEUM. Rama interpretacyjna zostaje przekształcona w Bramę interpretacyjną. Funkcjonowanie rzeźby w CRP Orońsko nie zakończyło się wraz z zakończeniem wystawy; przechodzi w swą fluktuację – kontynuację, dalsze życie w procesie tworzenia instytucji. Zgodnie z tytułem wystawy odczytanie tego zabiegu może być też niejako odwrócone: domniemane powołanie MUESSEUM w Gdańsku uzasadniało fakt realizacji elementów rzeźbiarskich, celowość ich sfinansowania oraz zastosowanie konwencji wystawienia ich w galerii Oranżerii i ICS – dosłownie – jako materiału budowlanego ukrytego pod Maską procesu artystycznego.

Marek Rogulus Rogulski. all rights reserved. fundacja TNS. 2017

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s