SUPERPOZYCJE

SUPERPOZYCJE

Wystawa zbiorowa sztuki współczesnej.
Miejsce: Instytut Cybernetyki Sztuki, Gdańsk Osowa, ul. Komandorska 26.
organizuje: fundacja TNS
Otwarcie: 27 maja 2017,
Artyści::
Andrzej Awsiej, Jakub Bielawski, Roman Bromboszcz, Andrzej Dudek Durer, Krzysztof Gliszczyński, Artur Gogołkiewicz, Alicja Jelińska i Mikołaj Robert Jurkowski, Piotr Lutyński, Andrzej Miastkowski, Mateusz Pęk, Jakub Pieleszek, Marek Rogulski, Patryk Różycki, Cezary Szałach.

Superpozycje w fizyce kwantowej oznaczają iż cząstki energii mogą istnieć w kilku stanach jednocześnie. Porównuje się taki stan energetyczny do muzycznego akordu, który powstaje w wyniku równoczesnego wybrzmienia kilku dźwięków. Porcja energii raz może przejawić się jako foton innym razem jako cząstka. Według naukowców moc obliczeniowa przyszłych komputerów kwantowych będzie nieporównanie wyższa niż tych obecnych właśnie z uwagi na to zjawisko. Kwanty przejawiają się nie tylko w formacie zerojedynkowym ale także we wszystkich stanach pośrednich logicznie możliwych. Oznaczać to będzie także możliwość kodowania śladów pamięciowych w sposób przypominający procesy zachodzące w ludzkim mózgu.
„Świadomość jest procesem tworzenia modelu świata w odniesieniu do rożnych parametrów takich jak temperatura, przestrzeń, czas oraz innych, z użyciem wielokrotnych pętli przyczynowo-skutkowych – po to by zrealizować cel (na przykład znaleźć partnera, jedzenie, schronienie).”1
Michio Kaku. nazywa to „czasoprzestrzenną teorią świadomości” – ponieważ podkreśla ona ideę, że „zwierzęta tworzą model świata głównie w odniesieniu do przestrzeni i siebie nawzajem, podczas gdy ludzie wychodzą poza te ograniczenia i kreują model świata odwołując się do czasu zarówno tego przeszłego jak i płynącego naprzód.”
Przywoływane Superpozycje przypominają, iż rola obserwatora wydaje się nieodłącznie wpisana w mechanikę kwantową. Stąd wynika zasada, że „obserwacja zaburza stan obserwowanego obiektu”.2 W interpretacjach dokonywanych na polu sztuki współczesnej znajduje zastosowanie podobna zasada. Wielowymiarowość, hipertekstualność, niejednoznaczność uwarunkowane kontekstem realizacji organizują strukturę dzieł i wpływają na sposób myślenia artystów o sztuce i fenomenach związanych z doświadczaniem materialności i przejawianiem się intelektu. 3
„To, co uważamy za >>rzeczywistość<< jest tylko przybliżeniem dokonywanym przez mózg dążący do wypełniania luk w percepcji. Każdy z nas postrzega rzeczywistość odrobinę inaczej”.4 W tym kontekście badawczym Witosław Czerwonka wypowiadał się o sztuce w roku 1978: „Nasza bezradność wobec złożoności świata uzyskać może nową i inną niż nauka >>protezę<< pozwalająca zbliżyć się do jego istoty”.5

Tytuł wystawy ma także odniesienia związane z aktywnością w przestrzeni społecznej i kulturowej. Dynamika działań fundacji TNS sprawiła niejako równoczesne przejawienie się inicjatyw w kilku przestrzeniach Gdańska. Na wzgórzach moreny polodowcowej otaczającej miasta mają miejsce działania artystyczne w przestrzeni TPK. W Gdańsku Osowie na ulicy Komandorskiej 26 zainstalował się z początkiem roku Instytut Cybernetyki Sztuki oraz galeria Spiż 7 po przeprowadzce z wyspy spichrzów. Tak rozumiane „Superpozycje” dają zatem niejako przy okazji pewien ogląd procesów zachodzących w przestrzeni sztuki w Gdańsku.

TNS. Marek Rogulski 2016
info: Wystawa zbiorowa w ramach wydarzeń dedykowanych Witosławowi Czerwonce.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s